Recenzje:

"Prawdziwa klasa i niesamowite nawiązania do afrykańskiej muzyki. Tak w jednym zdaniu opisać można wczorajszy występ ciemnoskórej wokalistki Dee Dee Bridgewater, która wystąpiła w warszawskiej Sali Kongresowej. Wczorajszego wieczoru Dee Dee zamieniła na pełne energii i afrykańskiej dynamiki wykonania kompozycji rodem z Mali. W towarzystwie muzyków z różnych regionów Afryki, dała koncert, który z pewnością na długo zapadnie w pamięci"

Kamila Czerniawska / Info Music


"Dwa jazzowe standardy "Afro Blue" i "Compared to What" spięły klamrami występ Dee Dee Bridgewater w sali Kongresowej. Jednak to, co publiczność zapamięta, to dynamiczne afrykańskie rytmy i pełne ekspresji popisy amerykańskiej wokalistki i jej afrykańskich partnerów. To był z pewnością najlepszy z koncertów Dee Dee Bridgewater w Polsce i najciekawszy projekt łączący jazz z etniczną muzyka afrykańską"

Marek Dusza / Rzeczpospolita

Skład zespołu:

Dee Dee Bridgewater - vocal
Kabine Kouyate - vocal
Mamani Keita - vocal
Cherif Soumano - kora
Moussa Sissokho - djembe
Yakouba Sissoko - talking drums
Lansine Kouyate - balafon
Edsel Gomez - piano
Ira Coleman - bass
Minino Garay - percussion
Gabriel Bridgewater - guitar

Dee Dee Bridgewater & Malian Singers & Dancers

Dee Dee Bridgewater - to jedna z ikon współczesnej wokalistyki jazzowej, artystka o ugruntowanej pozycji zawodowej, niezwykle popularna i uwielbiana na całym świecie. Wielokrotnie nagradzana i nominowana do prestiżowych nagród (od Grammy Awards po Jazz Academy Awards) jest dzisiaj bodaj najważniejszą wokalistką , która w niezwykle umiejętny sposób łączy jazz z muzyką rozrywkową, etniczna i wspaniałą sztuką estradową. Jej jedyny w Polsce koncert oparty będzie w znacznej mierze na jej najnowszym, entuzjastycznie przyjętym przez publiczność i krytyków albumie "Red Earth" - zrealizowanym wspólnie z muzykami z Mali. Jaki napisał krytyk magazynu Jazz Hot "...potwierdza to wszystko, co już podejrzewaliśmy wcześniej: Dee Dee Bridgewater jest jedną z największych artystek tego końca wieku i gdy chodzi o wokalistykę jazzową, jedną z piękniejszych obietnic na następny wiek".

Denise Garret - Bridgewater urodziła się (27 maja 1950 roku) nad brzegami Mississippi, w Memphis, w stanie Tennessee. Ojciec, trębacz Matthew Garrett, jeden z wielkich lokalnych idoli swingu uczył w Manassas High School w Memphis (uczniami byli m.in Booker Little, Frank Strozier, George Coleman, Charles Lloyd, Harold Mabern, Phineas Newborn - późniejsi wielcy nowoczesnego jazzu). Już będąc licealistką w Flint w stanie Michigan, Dee Dee decyduje się na śpiew i zakłada nawet autorskie trio wokalne specjalizujące się w rytmach rocka i rhythm and bluesa. Przełomowym w jej karierze okazuje się rok 1970, kiedy jako studentka University of Illinois, poślubia popularnego trębacza lokalnej orkiestry -Cecila Bridgewatera. Wraz z mężem, który zatrudniony zostaje w zespołach Horace'a Silvera, wyjeżdża do Nowego Jorku.Początkowo podśpiewuje w klubach Greenwich Village i knajpach Manhattanu, ale już w styczniu 1971 zostaje zatrudniona - jako wokalistka - w slynnym w big bandzie Thada Jonesa i Mela Lewisa. Nieoczekiwania Dee Dee staje się główną atrakcją poniedziałkowych koncertów orkiestry w słynnym klubie Village Vanguard. Równocześnie, wraz z mężem i jego bratem saksofonistą i klarnecistą Ronaldem Bridgewaterem promują własną grupą (do roku 1974 nagrali razem kilka płyt, w tym dobrze przyjęty album "Afro Blue"), szlifując warsztat i nagrywając rewelacyjną płytę z big bandem Jonesa i Lewisa "Suite for Pops". Dee Dee Bridgewater nie zachłystuje się pierwszym sukcesem; pojawia się na estradach Nowego Jorku, w klubach i barach synkopującego Manhattanu, współpracuje z wieloma muzykami otraz zespołami (m.in..z Loud Minority Big Band saksofonisty i aranżera Franka Fostera, formacją bluesmana Buddy’ego Terry’ego, saksofonistą Pharoahem Sandersem, grupami perkusisty Normana Connorsa, czy też basistą Stanley’em Clarkem ).Jej zainteresowanie muzyczne są niezwykle szerokie, czego dowodem są najróżniejsze muzyczne konstelacje w jakich uczestniczy. W lipcu 1973 podczas legendarnego festiwalu Newport w Nowym Jorku, wokalistka bierze udział w wykonaniu arcytrudnej i kontrowersyjnej "Freedom Now’s Suite" perkusisty oraz innowatora jazzu Maxa Roacha. W kwartecie, w którym gra również ekcentryczny awangardowy pianista Cecil Taylor subtelna wokaliztyka Dee Dee staje sie integralnym inetrumentem całego, karkolomnego pomysłu jazzowego. Być może koncert ten stał się momentem przełomowym w jazzowej karierze artystki ; do wspólnych projektów zapraszja ja najwybitniejsi jazzu :Roy Haynes, Sonny Rollins, Dexter Gordon, Dizzy Gillespie, Cecil McBee, Billy Harper, Reggie Workman, Roland Kirk, Jeanne Lee, Heiner Stadler...

Europejscy fani jazzu odkryli Dee Dee Bridgewater w 1973 roku. Krótkie włosy, sylwetka i sposób bycia masajskiej księżniczki, twarz anioła i aksamitny głos - młoda wokalistka wykonała w czasie francuskiego na Festival de Chateauvallon. Tylko trzy utwory, ale to wystarczyło, by uwieść publiczność i krytyków ("przybyła nareszcie Dee Dee Bridgewater, wspaniała wokalistka, za parę lat z pewnością jedna z największych" - pisał wówczas prestiżowy Jazz Hot Magazine). Tego wieczoru, Dee Dee Bridgewater zaśpiewała wraz z najciekawszą nowojorską orkiestrą jazzową T. Jonesa i M. Lewisa. Piękna Dee Dee podbiła wówczas Francję, ale to także Francja zauroczyła amerykańską artystkę, która zamieszka w Paryżu przez kolejnych kilkanaście lat.

"Afro Blue" - jej pierwszy własny album, ukazuje się w 1974 wydany przez japońskie Trio Records, ale aby zaistnieć mocniej na jazzowym rynku w 1976 roku podpisuje kontrakt z prestiżową wytwórnią Warner Brothers i nieoczekiwanie... porzuca stylistykę jazzu, by wtopić się w coraz popularniejsze i komercyjne rytmy disco, muzyki folkowej i tzw.muzaka. Dla kolejnych wielkich i znaczących wytwórni ( Atlantic Records, Elektra Records), nagrywa serię mało juz dziś interesujących komercyjnych projektów i coraz mocniej oddala się od jazzu. Pojawia się na Broadwayu, w komedii muzycznej "The Wiz" oraz (w 1984 roku) w paryskiej premierze rewii "Sophisticated Ladies". I choc za te role zbiera nagrody ( np. "Best Actress in a Musical" i Tony Award za "The Wiz") to coraz wyraźniej nie może odnaleźć własnej drogi. Po raz drugi rozwiedziona, w poszukiwaniu bardziej spokojnego życia, mniej natarczywego niż nowojorskie, w poszukiwaniu również własnej autentyczności, decyduje się zamieszkać we Francji. I jest to początek drugiej kariery, związanej z powrotem do jazzu. !Przez kolejne lata Dee Dee Bridgewater precyzyjnie czuwa nad kreacja własnej sztuki i kariery. Z jednej strony gra rolę Billie Holiday w sztuce "Lady Day", uczestniczy w powstaniu opery "Cosmopolitan Greetings" George’a Gruntz i Allena Ginsberga, z drugiej każdego wieczoru zapełnia salę prestiżowego klubu New Morning, stając na czele własnego kwartetu.