Recenzje:

"Przepiękna, czarująca kobieta - wokalistka, której głos jak gwiezdny pył przenikał moją duszę i moje serce i tego wieczoru mnie zaczarował. Jeśli na sali byłaby osoba niesłysząca "wysłuchałaby" muzyki z ruchu jej ciała, każdy dźwięk, każdy takt wydobywał się nie tylko z instrumentów on był "słyszalny" w mowie jej ciała, jej ruchach, ona śpiewa nie tylko swym pięknym, zmysłowym głosem, ale całą sobą. Piękna muzyka, piękny głos wydobywający się prosto z serca. Została gdzieś na zewnątrz krzykliwość tego świata, a Nnenna na scenie oddała mi słuchającej część siebie, miłość i szczęście dojrzałej i spełnionej kobiety, która niczego nie musi udowadniać bo tylko tym, że jest i że śpiewa z taką miłością, oddaniem, ciepłem daje świadectwo światu, świadectwo swej wielkości..."

Citi Club / Agata Sosnowska

Skład zespołu:

Nnenna Freelon - vocal
Beverly Botsford - percussion
Joel Holmes - drums
Eric Kennedy - piano
Wayne Batchelor - bass

Nnenna Freelon - Grammy Awards Jazz Lady

Era Jazzu ma "dobrą rękę" do prezentacji w Polsce artystów, którzy zyskując ogromną popularność i uznanie w Ameryce, są stosunkowo mało znani na naszym rynku. To właśnie w ramach Ery Jazzu po raz pierwszy w Polsce zaprezentowali się m.in. legendarni saksofoniści Steve Lacy, Lee Konitz, wokalny kwartet The New York Voices, genialni pianiści Jacques Loussier i Jacky Terrason, słynny Oregon. Ale szczególnie ważne i entuzjastyczne przyjęte były koncerty wielkich wokalistek jazzu: Abbey Lincoln, Patricii Barber, Dianne Reeves. Także i tym razem zaproszenie - na jedyny koncert Polsce - przyjęła słynna amerykańska wokalistka Nnenna Freelon - bodaj jedna z najważniejszych artystek dzisiejszego jazzu.

Gdyby miarą uznania i popularności były tylko przyznawane wokalistce prestiżowe nagrody, to z pewnością Nnenna Freelon należy do rekordzistek: sześciokrotne nominacje do Grammy Awards, najważniejsza dla wokalistyki jazzowej "Ella Award", laur "Billie Holiday Award" przyznawany przez Academie Du Jazz oraz nobilitująca wszystkie śpiewaczki - słynna "Soul Train Award" pozwalająca określać wokalistkę mianem "Lady of Soul".

Nnenna Freelon należy do wąskiej grupy nowoczesnych wokalistek jazzu, które (podobnie jak np. Dianne Schuur, Vanessa Rubin czy Dianne Reeves) niezwykle konsekwentnie realizują swoją muzykę. Mimo, że nie uczestniczą zbyt nachalnie w jazzowym businessie, to każdy ich koncert i nagranie uważnie omawiane jest przez krytyków i oklaskiwane przez publiczność.

Nnenna Freelon swój kunszt wokalny opierała początkowo wzorując się na brzmieniu grup wokalnych (takich, jak np. The Stylistics czy The Spinners); później, gdy warsztat wokalny był już znamienity, coraz częściej utożsamiała swój śpiew ze stylistyką feelingu legendarnej bluesmanki Odetty, afrykańskiego swingu Miriam Makeby, czy wielkich wokalistek jazzu: Niny Simone, Abbey Lincoln, Elli Fitzgerald i Sarahy Vaughan. Jako dyplomowana wokalistka (absolwentka prestiżowego Simmons College w Bostonie) zrezygnowała jednak na kilka sezonów z kariery estradowej (pracowała nawet w administracji bostońskiego szpitala), ale okazjonalnie zapraszana bywała do współpracy z zespołami wybitnych jazzmanów Billy'ego Taylora, Yusefa Lateefa i Toshiko Akiyoshi. W 1990 w czasie jej recitalu na Southern Arts Federation Forum w Atlancie spotkała Ellisa Marsalisa, który zauroczony śpiewem artystki zarekomendował ją słynnemu producentowi Columbia Records, George'owi Butlerowi (który wciągał do swojej "trzódki Young Lions" nowych, młodych jazzmanów). W tej ekskluzywnej grupie - obok Brandforda Marsalisa, Harry'ego Connicka i Wyntona Marsalisa znalazła się także wokalistka - Nnenna Freelon! Praca dla Columbia Records pod bacznym okiem producenta Butlera zaowocowała wielkim wydarzeniem artystycznym: albumem "Heritage" zrealizowanych z tak doborowymi jazzmanami, jak pianista Kenny Barron i basista Christian McBridge.