Recenzje:

Perfekcyjny koncert grupy wokalnej The Manhattan Transfer nagrodzono oklaskami na stojąco. Kwartet pokazał najwyższą klasę - publiczność nagrodziła grupę goracymi brawami, by w podziękowaniu wysłuchać podwójnego bisu. Ale kończąca występ kołysanka wcale nie nasyciła fanów i zespół musiał wyjść na jeszcze jeden, pożegnalny bis.

RZECZPOSPOLITA / Marek Dusza

Skład zespołu:

Janis Siegel - vocal
Tim Hauser - vocal
Alan Paul - vocal
Cheryl Bentyne - vocal
Yaron Gershovsky - piano
Mr. Clive Lendich - guitar
John B. Williams - bass
Steve Hassapoglou - drums

The Manhattan Transfer

Na zaproszenie ERY JAZZU już wkrótce pojawi się w Polsce jedna z najpopularniejszych jazzowych grup wokalnych, która sztukę swingu, scata, improwizacji oraz aranżacji doprowadziła do absolutnej perfekcji. I choć sztuka The Manhattan Transfer nie zawsze jest ortodoksyjnym jazzem, to kwartet funkcjonuje na rynku muzycznym przede wszystkim w relacjach zespołu jazzowego.

Rozpoczynali ( w 1972 roku) koncertując w knajpkach i klubach Nowego Jorku jako grupa czterech wokalistów : Tima Hausera , Janis Siegel ,Alana Paula oraz Laurel Masse (w 1979 roku L.Masse zastapiła Cheryl Bentyne ). Już w 1974 roku byli się modnym zespołem Greenwich Village, pojawiając się na estradzie wspólnie z Davidem Bowie, Andy Warholem, Dianą Vreeland.

Przełomowym dla kwartetu był udział w telewizyjnym programie CBS oraz zachwyt krytyków i słuchaczy dla nowatorskiej interpretacji standardów jazzu i muzyki rozrywkowej - tłumaczy sukces zespołu Dionizy Piątkowski, szef ERY JAZZU - Z klubów jazzowych zespół coraz częściej przenosił się na estrady Hotelu Waldorf i prestiżowych sal centralnego Manhattanu. Decydując się na nagrania płytowe dla nobilitującej Atlantic Records lansowali nowe, amerykańskie pop-mainstream music, specyficzną mieszanke jazzu, soul, scata i muzyki popularnej. Kiedy w 1976 roku pojawiły się nagrania "Chanson D'Amour" oraz genialna interpretacja "Tuxedo Junction"- grupę natychmiast okrzyknięto gwiazdą sezonu . I choć wydawało się wtedy, że The Manhattan Transfer będzie kolejnym zespołem jednego sezonu, to dzisiaj - blisko 30 lat później -pozycja kwartetu jest w dalszym ciągu niepodważalna. Interpretacje standardów :od "Birdland","Route 66" po "Body And Soul" i "Sharkey's Machine") stały się niedoścignionymi wzorami jazzowej wokalistyki.

Członkowie Manhattan Transfer wzbraniają się przed przypisywaniem ich do jednego typu muzyki. "Naszym znakiem jest czysto czterogłosowa harmonia" - wyjaśnia założyciel grupy Tim Hauser. "Oparliśmy nasze brzmienie na strukturze sekcji saksofonów orkiestry Counta Basiego i połączeniu głosów - sopranu, altu, tenora i basu". W przeciągu 26 lat nagrali 17 płyt, a ich własny styl wyznaczył nowe standardy światowej muzyki. Zdobyli 10 nagród Grammy, przez cała dekadę 1980 - 1990 figurowali w ankietach Downbeat i Playboya jako Najlepsza Grupa Wokalna.

Pierwszy skład tego zespołu zaistniał w roku 1969 - Jon Hendricks, Lambert, Ross i Tim Hauser. A dziś mija 27 lat od czasów, kiedy Tim pracował zarazem jako szef marketingu w pewnej firmie i nowojorski taksówkarz, marząc o stworzeniu własnej grupy wokalnej. Pewnej nocy w 1972 roku, pasażerem jego taksówki była Laurel Masse, początkująca piosenkarka, która, jak się okazało, znała "Junkie" - płytę nagraną przez Hausera i wcześniejszy skład zespołu. Kilka tygodni później Hauser spotkał na jakimś przyjęciu Janis Siegel. Chociaż Siegel występowała w innej grupie folkowej, jednak Hauserowi udało się przekonać ją i Masse, by dołączyły do tworzonego przez niego zespołu. W tym samym czasie na Broadwayu serca wielbicielek łamał Alan Paul, występujący w pierwszej produkcji "Grease". Kiedy spotkał Laurel Masse, powstały fundamenty The Manhattan Transfer. Już w pierwszych latach swej działalności Manhattan Transfer stał się grupą niemal kultową, m.in. dzięki występom w tak znanych nowojorskich klubach, jak chociażby Trudy Heller's Reno Sweeny's, czy Max's Kansas City. Rok 1975 to dla zespołu przede wszystkim rok wydania debiutanckiej płyty "The Manhattan Transfer" i powstania ich eksperymentalnego programu telewizyjnego w sieci CBS. Kolejne dwa albumy: "Coming Out" i "Pastiche", przyniosły im wielką popularność w Europie, gdzie trafiły do pierwszej dziesiątki najlepiej sprzedawanych płyt. Wkrótce powstał koncertowy album "The Manhattan Transfer Live".

W 1978 roku Masse opuściła zespół, kontynuując karierę solową. Zastąpiła ją piosenkarka - aktorka Cheryl Bentyne. Pierwszy prawdziwy przebój zespołu, "Twilight Zone/Twilight Tone", napisany przez Alana Paula i Johna Graydona, pochodzi z następnej płyty "Extensions". Na tym krążku znalazł się także utwór, który stał się sztandarową melodią Manhattan Transfer - "Birdland". Jon Hendricks napisał słowa do muzyki Joe'ego Zawinula, a Janis Siegel stworzyła aranżację wokalną. Najczęściej grany utwór jazzowy 1980 roku, "Birdland"; przyniósł Manhattan Transfer ich pierwszą nagrodę Grammy i nagrodę za najlepszą aranżację wokalną dla Janis Siegel.