28.10.2000 Poznań - Teatr Wielki
29.10.2000 Wrocław - Teatr Polski - 30.10.2000 Warszawa - Teatr Roma
Recenzje:
Czterokrotne bisy, gromkie owacje na stojąco, gesty wdzięczności i wzruszenia artystów zakończyły wczorajszy koncert gitarzysty Ala Di Meoli, jego grup World Sinfonia i Orkiestry Kameralnej Amadeus pod kierunkiem Agnieszki Duczmal. Muzycy wystąpili w wypełnionym szczelnie Teatrze Roma, kończąc krótkie tournee po Polsce. W sobotę w Poznaniu odbyła się światowa premiera koncertu gitarowego Ala Di Meoli "The Grande Passion" , dzień później artyści prezentowali go we Wrocławiu. Biletów zabrakło już 2 tygodnie wcześniej ...Skład zespołu:
Al Di Meola - gitary
Orkiestra Kameralna " Amadeus " należy do najznamienitszych zespołów symfonicznych. Recitale Orkiestry oklaskiwano w prestiżowych salach koncertowych na całym świecie. Wśród solistów zapraszanych przez Agnieszkę Duczmal do współpracy znaleźli się najwybitniejsi wirtuozi : Mischa Maisky, Konstanty Kulka, Vadim Brodsky, Gary Karr, George Zamfir, Marta Argerich, Janusz Olejniczak... Teraz do tego znamienitego grona dołączył jazzman Al Di Meola.
Wybrana dyskografia:
Where Have I Known You Before (1974; z Return To Forever);No Mistery (1975; z Return To Forever);Romantic Warrior (1976; z Return To Forever);Land Of The Midnight Sun (1976);Elegant Gypsy (1977);Casino (1978);Splendido Hotel (1979);Roller Jubilee (1980);Friday Night In San Francisco (1980; z Johnem McLaughlinem, Paco De Lucią);Electric Randevous (1981);Tour De Force Live (1982);Scenario (1983);Cielo e Terra (1983);Passion, Grace And Fire (1983; z McLaughlinem, De Lucią);Soaring Through A Dream(1985);Tiramu Su (1987);Heart Of The Immigrants (1993);Kiss My Axe (1993);The Best Of Al Di Meola (1993);World Sinfonia (1993);Orange And Blue (1994);The Rite Of Strings (1995; z Jean-Luc Pontym, Stanleyem Clarkiem);Di Meola Plays Piazzolla (1996);The Guitar Trio (1996; z De Lucią, McLaughlinem);Cielo e Terra (1996);This Is Jazz (1997);The Infinite Desire (1998);Winter Nights (1999);The Grande Passion (2000);Anthology (2000);
Al Di Meola & Amadeus Chamber Orchestra
Wielokrotnie czyniono próby połączenie muzyki klasycznej z jazzem. I choć pomysły te zazwyczaj stanowiły rodzaj artystycznego eksperymentu - to wiele z nich na stałe weszło do kanonu muzyki XX wieku. Najciekawiej wypadał mariaż wybitnych jazzmanów, którzy do swoich projektów zapraszali wirtuozów muzyki klasycznej (np.Stephane Grappelli nagrywał i koncertował z Yehudi Menuhinem ) lub byli solistami w orkiestrach kameralnych lub symfonicznych ( np. John Lewis, Dave Brubeck, Wynton Marsalis ). Jazzmani traktują zazwyczaj te projekty, jako kreatywne wzbogacania brzmienia i stylistyki. Eksperymentom tym poddali się zarówno Chick Corea , Keith Jarrett, jak i Bobby McFerrin . Dla wielu twórców jazzu łączenie synorystyki muzyki klasycznej i ortodokcji jazzu stało się stylistyczną manierą (np. twórczość Jacquesa Loussiera, Johna Lewisa, Charlie Mariano, Huberta Lawsa). Także rodzime, " jazzowo - klasyczne" projekty są bardzo ciekawe ( np. Z. Namysłowski gra Mozarta, W. Nahorny kompozycje K. Szymanowskiego, trio A. Jagodzińskiego swinguje Chopina).